રંજન ક્યાં ગઈ

 

રંજન ક્યાં ગઈ

શું કહું રંજન ક્યાં ગઈ ?

પણ દિલ અમારું લેતી ગઈ.

વિનંતી પ્રભુને એટલી,

લઈશ ના પરીક્ષા કોઈની આટલી.

જુદાં જુદાં શહેરો, હોસ્પિટલો જુદી જુદી,

જુદા જુદા ડોક્ટરો ને નર્સો જુદી જુદી.

ઇન્જેક્શન, ઓપરેશન, દવા અને દુઆ જુદી જુદી.

મહેનત, દોડધામ, ખર્ચ  ને સારવાર જુદી જુદી.

નથી રાખ્યું કઈં અન્ય બાકી

પણ અંતે પરિણામ આવ્યું શૂન્ય શાથી ?

પ્રભુ, સાંભળીશ મારી વિનંતી ?

આપજે એ આત્માને અમર શાંતિ !

રાધા ચાલી

 

રાધા ચાલી

રાધા ચાલી, કાનાનું લોકેશન જાણી,

 મેં કહ્યું; સરસ બહાનું, ભરવા જમાનાનું પાણી.

ના પંકજ ના, હવે આ વાત નથી રહી અજાણી

પોલ્યુશન વધ્યું ને ઝેર બન્યું જમનાનું પાણી.

એક્ટિવ થઈને એક્ટીવા લઇ ચાલી,

અંગે ઉમંગ ને ધીમું શરમાતી ચાલી

મોંઘો એનો આઈ ફોન ને રેશમી દુપટ્ટો

કાનાને મળવાનો સીધો છે રસ્તો.

પાસવર્ડ એન્ટર કર્યો જીપીએસમાં ખોટો,

 તોય સ્ક્રીન ઉપર કાનજીનો ફોટો.

(પંકજદાંડી)

મારુ ઘર યાદ આવે

 

મારુ ઘર યાદ આવે

દાંડીનું નામ આવે ને મારુ ઘર યાદ આવે,

દરિયામાં ડૂબતા સુરજમાંથી સ્નેહની સુગંધ આવે.

રાગડો તાણીને ગાતો તે મુકેશના ગીતો સાથે,

વીજળી ગુલ ને રેડિયો ડૂલ થયાનું યાદ આવે.

નથી ઘર, ગામ કે મિત્રો જ શમણામાં સતાવે, 

થોડા ખાટા, થોડા મીઠા સબંધો પણ સામે આવે.

ક્યારેક બસમાં મળેલો ચહેરો પણ યાદ આવે,

સ્કૂટર પર આપેલી લિફ્ટ ઉજાગરામાં સતાવે.

મોન્ટ્રિઅલમાં સમય મળે ને મગજમાં વિચાર આવે,

તે જ પંકજ ખુલ્લા દિલે સઘળું કવિતામાં બતાવે.

 (પંકજદાંડી)

મારી લાડકી દીકરી

 

મારી લાડકી દીકરી

આખરે વડીલની મહેનત ફળી, દીકરીના લગ્ન ગોઠવાય ગયાં.

માંડવે વરરાજા પોંખાય ગયા, હસ્તમેળાપે સૌ હરખાય ગયા.

પત્યાં કન્યાદાન ને ભોજન સમારંભ,  થયો દાંપત્ય જીવનનો શુભારંભ. 

સૌ મહેમાન પરત થઇ ગયા, ઉધાર બીલો ય ચૂકવાય ગયાં.  

ગુમ લાગતી તમામ વસ્તુઓ મળી ગઈ,

પણ......... વડીલ હજુ કઈં શોધતા હતા.  

કુતુહલ વશ મેં પૂછ્યું; “કઈંક ખોવાયું છે આપનું?” 

સજળ નેત્રે ઉત્તર મળ્યો, "મારી લાડકી દીકરી".

આનંદમાં પણ કેટલી પીડા હશે એ માણસને?

અને હું તાકી રહ્યો બે ભીની થયેલી આંખોને.

(પંકજદાંડી)

ભારતની રક્ષા કરવી છે

 

ભારતની રક્ષા કરવી છે

બંધારણ મુજબ દેશ ચાલે છે, ચૂંટાયેલી સરકારોથી;

પણ હોંશિયાર રહેજો દોસ્તો, એમાં છુપાયેલા ગદ્દારોથી.

સજ્જ છે આતંકી, ઈમ્પોર્ટેડ બંદૂક, બોમ્બ, ગોળીથી;

બળ મેળવે છે, એજ્યુકેટેડ-એવોર્ડ વાપસી ટોળીથી.

મા ભરતીના સંતાનો, ઓળખો મુફ્તી નામે મંથરાને; 

ગોવા ઘુમો, ગુજરાત ઘુમો, છોડો કાશ્મીરની કંદરાને.

ખૂણે ખાંચરેથી શોધીને, ગદ્દારોને શિક્ષા કરવી છે;

જાગો સૌ ભારતીયો જાગો, ભારતની રક્ષા કરવી છે.

(પંકજદાંડી)

 

નવા વરસની નવી સવારે

 

નવા વરસની નવી સવારે

જીભ પર મીઠા બોલ રાખું છું, દિલ સાફ અને નેક રાખું છું,

નવા વરસની નવી સવારે, સૌને શુભેચ્છા પાઠવું છું.

હેપ્પી ન્યુ ઈયર વીશ કરવામાં, કોઈ દોસ્તને ભુલતો નથી,

માવતર ને માતૃભૂમિના ચરણોમાં, વંદન કરવાનું ચૂકતો નથી.

રિસાયકલને વેલકમ અને પોલીથિનને બાય બાય કહીશ,

નોનપોલ્યુટેડ ઇલેક્ટ્રિક કારનો ઝડપથી ઇન્તજામ કરીશ.

વન છે ધરતીની ગરદન, તેના પર કરવત નહીં ચલાવીશ,

પશુ, પ્રાણી, હવા ને પર્યાવરણ, આજથી હવે હું જ બચાવીશ.

(પંકજદાંડી)

 

ટેટુ

 

ટેટુ

ટેટુ કરાવ્યું તેમાં તારું નામ લખ્યું છે,

ને નામનું અસ્તિત્વ ગુપ્ત રાખ્યું છે.

કેનેડિયન ચિત્રમાં ફ્રેન્ચ ભાષા રાખી છે,

એમાં મેં કઈંક ગુજરાતી ગુપ્ત લખ્યું છે.

મેપલ લીફ રાખ્યું છે ઉપર રતાશ પડતું,

નીચે છે દીપ પ્રાગટ્ય પ્રકાશ પાથરતું.

તું જ વાંચી શકે એવું લોજીક રાખ્યું છે,

અન્યને ન સમજાય એવું મેજીક મૂક્યું છે.

(પંકજદાંડી)

અબ મોદી કે હાથ મેં 2019

 

અબ મોદી કે હાથ મેં 2019

પાસે સભી ઉલટ ગયે ગઠબંધન કી ચાલ કે,

ફૂલ અભી ખીલ ગયે કમલ કે નામ કે.

દિલ્હીમેં આયે હેં મોદીજી હર બલા કો ટાલ કે,

પાંચ સાલ બાદ ઉડે ફિર બાદલ ગુલાલ કે.

હમ લાયેં હૈં કમલકો ઈવીએમ મેં વોટ ડાલ કે,

ઇસ દેશકી બાગડોર અબ મોદી કે હાથ મેં.

 અબકી બાર આંખ ના ઉઠાયે એ પાકિસ્તાન

ચોકીદાર ચોર નહિ બતાયેં એ હિન્દુસ્તાન

જલાયા હૈ એ ચિરાગ શહીદોને ખૂન સે

ઇસ દેશકી બાગડોર અબ મોદી કે હાથ મેં

વિપક્ષકે દાવ પેચ સે રાખના ન વાસ્તા

મંઝિલ હમારી દૂર હૈ લંબા હૈ રાસ્તા

ભટકા ન દે કોઈ અપના હી તુમ્હે ધોખે મેં ડાલ  કે

ઇસ દેશકી બાગડોર અબ મોદી કે હાથ મેં

અબ વખ્ત આ ગયા હૈ મોદીજી અબ ના ભૂલો

લાઓ પોલિસી ગુજરાતકી ઔર દુનિયા જીત લો

તુમ ગાડ દો તિરંગા અબ મંગલ પે ઉછલ કે

ઇસ દેશકી બાગડોર અબ મોદી કે હાથ મેં

(પંકજદાંડી)