હૅપ્પી બર્થડે તારા
આજે સન રાઇઝ જલ્દી થયો,
ને રાઈઝ થતાં જ બ્રાઇટ થયો.
બેકયાર્ડના ઝાડ પર પંખીએ ટહુકો કર્યો,
હું આળસ મરડીને બેડ પરથી ઉતર્યો.
મિરર બોલી ઉઠ્યો;
આજે તો તું ખુબ ફ્રેશ લાગે છે ને પંકજ
!
હાસ્તો વળી,
કોરોનટાઇન પછી દુનિયા મને બ્રાન્ડ ન્યુ લાગે છે
વળી આજે તારાનો 59મો હેપ્પી બર્થ ડે આવ્યો છે.
વિશિંગ યુ આ વેરી સ્પેશિયલ હેપ્પી બર્થડે ડિયર,
ધીસ ટાઈમ વિધાઉટ બાર્બેક્યૂ એન્ડ બિયર.
હું ક્યાં
પ્રભુ ! આમાં હું ક્યાં ??
જન્મ્યો ત્યારે કહેવાયું; “દેવનો દીધેલ છે.”
મરીશ ત્યારે કહેવાશે; “જેવી પ્રભુની મરજી”!
સ્કૂલ કોલેજમાં ટીચર પ્રોફેસરોએ ભણાવ્યો,
ઇન્ડિયા કેનેડાએ રૂપિયા ડોલરમાં ગણાવ્યો.
‘બજાજ કબ’ ને ‘સી.ડી.100’ માં પણ ખુશખુશાલ
રહેતો,
હવે ઇકોનોમિક ‘RAV-4’ માં પણ આનંદ
મંગલમ છે.
પંકજ ! કેટલો ઢસરડો કરીશ આ નાનકડી જિંદગીમાં ?
કેનેડા આવી ને ય શું તોપ ફોડી મીનીમમ સેલેરીમાં?
(પંકજદાંડી)
સ્વર્ગ પૃથ્વી પર
જ છે
હે સૂર્યદેવ !
તમે અમેરિકા કેનેડાને અંધકારમાં
ડુબાડીને,
ત્યાં ભારત દેશની પૂર્વમાં ઉગ્યા હશો.
વળી દાંડીમાં
વહેલી સવારમાં મારા ઘરની સામે,
પારિજાતનાં
પુષ્પો ધરતીની ચરણવંદના કરી રહ્યાં હશે.
નેશનલ સોલ્ટ
સત્યાગ્રહ સ્મારક
ઉગતા સૂર્યનું
અભિવાદન કરી રહ્યું હશે.
મોન્ટ્રિઅલમાં નાઇટનો લાઈટ સ્નોફોલ
અને
ન્યુયોર્કમાં રીમઝીમ
રીમઝીમ રેઈનફૉલ થઇ રહ્યો છે.
અમેરિકન સબ
કોન્ટિનેંટમાં રાત રંગીન અને સંગીન છે.
મારુ મન કહે છે,
સ્વર્ગ જોવા માટે
મરવાની શી જરૂર?
સ્વર્ગ પૃથ્વી પર
જ છે, જરૂર તો છે માત્ર યોગ્ય નજર ની.
(પંકજદાંડી)
સાંભળ રાધિકા
સાંભળ રાધિકા હવે કોઈ કનૈયો નથી,
યમુના તટ મધુર વાંસળીનો બજૈયો નથી.
નથી હવે કોઈ ગોવાળિયાની ટોળી,
જ્યાં રાસ રમે ગોપિકા ભોળી.
જો રાધિકા આ મોડર્ન કનૈયાઓને,
આઇફોનમાં મસ્ત જવાનિયાઓને.
હવે તો છે બાઇકર્સની ટોળી,
ને બાલિકા વળગે છે શરમને છોડી.
ને જો ગોપિકાઓના નવા નવા ટ્રેન્ડ,
કપડાંની જેમ બદલે છે બોયફ્રેન્ડ.
પૈસા વેરે એનો જ ઝાલે છે હેન્ડ,
નહીં તો બાય બાય એન્ડ ઘી ઍન્ડ.
(પંકજદાંડી)
સબસે પહલે યાદ
કેનેડા આ કે સબસે પહલે યાદ કિયા થા તુઝે,
મોન્ટ્રિઅલ સે ટોરોન્ટો તક ઢૂંઢતા થા મૈં
તુઝે.
કભી ભી મત સોચના મૈં ભૂલ ગયા થા તુઝે,
હરરોજ સોને સે પહેલે યાદ કરતા થા તુઝે.
કભી કેહતા થા એક દિન મૈં મીલુંગા તુઝે,
આજ તેરી હી ચોખટપે ગલે લગાયા હૈ તુઝે.
કોરોના કા ડર નહીં લગતા યે તુ હી પૂછે ?
જબ તુ ને હી કહા આ ગલે લગા લે મુઝે.
અરે! બઢી ઉમ્ર કી કોઈ ફિક્ર નહીં હૈ મુઝે,
મેરા ટાર્ગેટ તો સિર્ફ ગલે લગાના થા તુઝે.
(પંકજદાંડી)
શોધી આપો કન્યા
દિલ છે બેકરાર, જોઈએ છે એક યાર,
શોધી આપો કન્યા જે કરે મને પ્યાર.
કરો કોઈ જુગાર, નથી સહેવાતો
ઇંતજાર,
આ ઉંમરે હવે એકલો કેમ જાઉં બજાર ?
ઓ..ગામલોકો સાંભળો મારી પોકાર,
શોધો....શોધો, કોકને તો હશે મારી દરકાર.
બાપલા કરો મારા પર એક ઉપકાર,
‘શુભ મંગલ યોજના’ લાવો મોદી સરકાર.
ઊંચી-નીચી, જાડી-પાડી નો
સહીશ હું ભાર,
ને કાળી હશે તો પણ ચાલશે મેરે યાર.
(પંકજદાંડી)
કોરોનાની મહામારીને કારણે લગ્નોત્સુક યુવાનોનાં બે વર્ષ બગડયાં. આજે દેવઊઠી
અગિયારસ છે. દેવ તો લગ્નના બંધ દરવાજા ખોલી નાખશે પણ સામે પાત્ર પણ મળવું જોઈએ ને
! એક લગ્નોત્સુક યુવકની વ્યથા વર્ણવતી આજની રચના....
વિનય મંદિર
ચાલો આપણે ફરી એક વાર નાના થઇ જઈએ,
ચાલો આપણે ફરી એક વાર સ્કુલે જઈએ.
પ્રાર્થના સભામાં સંભાળીએ ધીરુભાઈનું ‘હાલ –ભારત’
ને ગુજરાતીના ક્લાસમાં શાન્તુભાઈનું ‘મહાભારત.’
અજીતભાઈનું ‘વિજ્ઞાન’ અને મહેશભાઈનું ‘ગણિત’ ભણીએ.
કેશવભાઈના સમાજ નવ નિર્માણમાં ‘બોર’ થઈએ.
જગદીશભાઈની ‘ભૂગોળ’ બગાડીએ,
ને ધીરુભાઈના ઇંગ્લીશમાં ‘ગોથું’ ખાઈએ.
અમરતભાઈ ને ‘પ્રેક્ટીકલ’
કરાવીએ, ને પાર્વતીબેન ને નહીં ગાંઠીએ.
ટ્રેઇલર ભરીને શેરડી ખાવા જઈએ, શરદ પુનમના દૂધ પૌવા ખાઈએ.
સામેના મેદાનમાં રમાતી ક્રિકેટની મેચ જોઈએ
સ્કુલ છૂટ્યા બાદ ઘરે જઈ પતંગની પેચ લઈએ.
એકાદ ક્લાસ બંક કરીએ, ને દરિયા કિનારે જંપ કરીએ.
કોઈની બોરડીના બોર ખાવા જઈએ, પાપડીનું ઊંધિયું ખાઈએ.
ડાંગરની રોપણી ને ઝુડણી કરીએ, તપેલા ભરીને ચા પીએ.
વાર્ષિકોત્સવ ઉજવીએ, નાટક, ગરબા ને રાસ ખેલીએ.
લીંબુ ચમચા, કોથળા કૂદ ને સ્લો સાયકલીંગ કરીએ.
ચાલો ફરી એક વાર વિનય મંદિર જઈએ,
ચાલો વધુ એક વાર મઝા માણીએ.
(પંકજદાંડી)
