સ્પ્રિન્ગનું આગમન
મોન્ટ્રિઅલના વૃક્ષો પર આઇસનો જમાવડો છે
મોર્નિંગમાં લાઇટિંગ ટ્રિઝ કુદરતનો કરિશ્મો
છે.
'સ્ટીલ મોર ફ્રીઝીંગ રેઈન'નો ફોરકાસ્ટ છે
છતાંય હાઇવે પર ડ્રાયવિંગ જરા ફાસ્ટ છે.
અકસ્માત પડવું, લપસવું એ નમસ્કાર છે
ને છતાં હાડકું ન ભાંગવું એ ચમત્કાર છે.
ભાઈ વિન્ટર, હવે તું જાય એ જ સારું છે,
તારા પછી સ્પ્રિન્ગનું આગમન ન્યારું
છે.
(પંકજદાંડી)
સમરની વહેલી પ્રભાતમાં
જાગીશ હું સમરની વહેલી પ્રભાતમાં,
મફલર, સ્વેટર, જેકેટ મુકીને કબાટમાં.
નો ટાઈમ ફોર ‘ટાઈમપાસ’ નસીબમાં,
‘ટાઈમ ઇઝ મની’ કેનેડિયન લાઈફમાં.
ભલે ને વીક ડેઝ
જશે કામના ઘર્ષણમાં
પણ વીક એન્ડને
જોઇશ આનંદના દર્પણમાં
બાર્બેક્યૂ કરીશ ને ક્રિકેટ વર્ડ કપ ટીવીમાં
વળી લગન, પાર્ટી ને પીકનીક બોનસમાં.
લોન્ગ વીક
એન્ડ્સ બીચ અને કેમ્પીંગમાં,
લીવ લાઈફ
જોગિંગ ને જમ્પિંગમાં.
(પંકજદાંડી)
કુટુંબનું પોષણ
ભગવાન તું મારુ
એક કામ કરી દે
તારું સુખનું
સોફ્ટવેર મને આપી દે.
મારે જીવવું છે
જગતમાં જુદું જીવન
અહીં તો છે ભાઈ પંચકાર્ડનું
બંધન.
મોન્ટ્રિઅલ માંગે
છે પાર્લે ફ્રાંસેની સ્કિલ
ને તૂટી જાય છે
મારુ દેશી દિલ.
થાય છે હવે તો
અહીં પણ શોષણ,
અઘરું બન્યું છે
કુટુંબનું પોષણ.
(પંકજદાંડી)
શહીદોને સલામ
ભારતના એ શૂરવીર ને નરબંકા શહીદોને
સલામ છે,
કસમ-એ-હિન્દુસ્તાન આતંકીઓની ઊંઘ હવે હરામ છે.
પથ્થરબાજો, આતંકીઓ અને મુફતીઓ સામે ઝઝૂમતા,
જાનને જોખમમાં મુકતા CRPF ના વીરોને સલામ છે.
તમે તો ખૂનની હોળી ખેલીને દેશ માટે ફના
થઇ ગયા,
ને તમારી શહાદત પર પોલિટિશિયનો નાગા થઇ ગયા.
તમે પણ સપનાં જોયાં હશે જીવનમાં સુખની ઇનિંગના,
તે તમામ ભડભડ બળી ગયાં ગઈકાલની જ
ઇવીનીંગમાં.
વીરો, તમારી શહાદતને આમ વેડફવા નહિ દઈશું
આજથી જ સર્જીકલ સ્ટ્રાઇકનો દોર જારી કરીશું.
(પંકજદાંડી)
વિનય
મંદિર મને વ્હાલું
‘એ
ફોર એપલ’ મને જ્યાં ભણવા મળ્યું,
X²-Y² સૂત્ર મને જ્યાં શીખવા મળ્યું.
જ્યાં શિક્ષકનું
વર્તન પ્રેમથી ભર્યું,
તે વિનય મંદિર મને
સહુથી વ્હાલું !
સુથારી, લુહારી, ટર્નીંગ , ફિટિંગ,
વેલ્ડિંગ અને
વાયરિંગ સુધ્ધાં કરી નાખ્યું.
ફિઝિક્સ, કેમેસ્ટ્રી, મેથ્સ અને ઈંગ્લીશ
સાથે,
મેટ્રીક અમે પાસ કરી
નાખ્યું.
સમાજ નવ નિર્માણમાં
અમે ગાંધીજીને ભણી ગયા,
હિન્દી અને
ગુજરાતીમાં ઈંગ્લીશ અમે શીખી ગયા.
ભણાવી ભણાવીને મગજ
નથી રાખ્યું ખાલું,
મારુ વિનય મંદિર મને આજે પણ વ્હાલું !
(પંકજદાંડી)
લગ્નની
કંકોતરી
હતી ઉનાળુ
વેકેશનની ઘડી,
ને અચાનક તું મને
બસમાં મળી.
મેં પૂછ્યું; ક્યાં હતી તું ?
અને તેં કહ્યું
હતું ....
તારી સ્કૂલમાં, તારા ક્લાસમાં,
તારા હાસ્યમાં, તારા રહસ્યમાં....
ને તો ય હું
ગાંડો કશું સમજ્યો નહિ ને પૂછી બેઠો,
તો ક્યાં નથી તું
?
અરે.........તારી કિસ્મતમાં.... !
એટલું બોલીને, તું બસમાંથી ઉતરી....એ ઉતરી.
અને બે વીક પછી,
મળી મને તારાં
લગ્નની કંકોતરી !
પણ છેક આજે મળ્યો
એને કવિતાનો સાથ.
બળબળતા બપોરની
બરાબર યાદ છે એ ઘટના,
એક કહાણીના ઉદય
પહેલાંજ અસ્તની દુર્ઘટના.
દાંડીનો મેળો
સૌ બાળમિત્રો ભેગા મળીને દાંડીના મેળામાં જતા હતા,
હિતુ, ખંડો, મોહન અને જયંતી
અમારા લીડર હતા.
બા પાસેથી મળેલા સિક્કામાં લખપતિનો અનુભવ થતો હતો,
અમારી નાની નાની આંખોથી દુનિયાની અજાયબી જોતા હતા
સોમવતી અમાસે નાગનાં દર્શન કરતા હતા,
ને પાંચ પૈસામાં આખી ટોળી પુણ્ય કમાતી હતી.
ફુગ્ગો ફુલાવી, વાંસળી ને પીપુડી વગાડી હતી,
રેવડી, ચીકી, દાળિયા ને ‘જાત્રાબોર’ ખાધાં હતાં.
ત્યારે પ્લાસ્ટિકના લાલ લીલા ચશ્માથી
દુનિયાની રંગીની જોતો હતો,
અને આજ સવારથી ‘કહાં ગયે વો દિન’
કહીને આત્મા મારો રોતો હતો.
(પંકજદાંડી)
આજે રવિવારે આખા ઇન્ડિયામાં કોરોના સામે લડવા માટે જનતા કર્ફ્યુ છે ત્યારે
50-55 વરસ પહેલાંના ભૂતકાળને વાગોળતી આજની રચના .............અમારા બાળપણ દરમ્યાન સોમવતી અમાસના દાંડીના મેળાનું ખાસ્સું આકર્ષણ રહેતું.
તેમાં પરિમલની પ્લાસ્ટિકની ટ્રક (રમકડું), પ્રકાશનું ખમણ
અને મારું કેલિડોસ્કોપ (જેને અમે દૂરબીન કહેતા) લગભગ નિશ્ચિત ખરીદાતાં. કરંડિયાઓમાં સાપ લાવીને સાપને દૂધ પીવડાવવાના બહાના હેઠળ પૈસા પડાવતા
મદારીઓ પણ આવતા. અમે હોંશે હોંશે પુણ્ય કમાવા માટે પાંચ પૈસા
ખર્ચીને નાગના દર્શન કરી ધન્યતા અનુભવતા. ક્યારેક કોઈએ
દરિયાદેવને ધરેલું નાળિયેર મળી જાય તો સૌ બાળમિત્રો વહેંચીને ખાતા. બાળપણની આ એક અનેરી મઝા હતી. સૌના ખીસા લગભગ ખાલી પણ દિલ ઉદાર રહેતાં. અને સૌથી મોટી વાત નિશાળમાં અનોફીશીયલ રજા રહેતી. ........અફસોસ એ જ કે હવે એવો મેળો થતો નથી.
