Sunday, November 1, 2026

કથા કે વ્યથા

 

કથા કે વ્યથા

મારી પાંસઠ વરસની ઉંમરે, તું આપીશ પંકજ,

હજુ પણ મને મૂંઝવતા કેટલાક પ્રશ્નોના જવાબ ?

છેક બાળપણથી આપણી બે ની જ આંખો કેમ મળી?

વર્ગખંડમાં આપણી નજરોને જ કેમ ‘વાઇફાઇ’ મળી જતું ?

અનેક વિકલ્પમાંથી એક જ કેમ પ્રિય લાગ્યું?

પ્રિયપાત્રને પામી ન શકવાના અફસોસની વચ્ચે,

આજે પણ આપણને બંનેને મળવાની ઈચ્છા કેમ થાય છે?

મારા એક ફોનકોલની તું આટલી રાહ કેમ જુએ છે?

બુધવારની બપોરના ફોનકોલ્સનું રહસ્ય શું?

રોજ સવારે તું મેસેજ શા માટે કરે છે?

તારા નાનકડા મેસેજનો મને ઇંતેજાર શા માટે રહે છે?

‘જય શ્રી કૃષ્ણ’નું શોર્ટ ફોર્મ ‘JSK’ શા માટે કર્યું છે?

એક ‘પંકજ’ શબ્દમાં બે કેપિટલ લેટર્સ કેમ ???

મારો મેસેજ જાહેરમાં થતો હોવા છતાં ખાનગી કેમ છે?

‘રાધે રાધે’ એ રટણ છે, કે મૈત્રીભાવની જીવંત ચેતના?

મારી આ રચના આપણી કથા છે કે વ્યથા?

પ્લીઝ પંકજ, કરજે મારા પ્રશ્નના જવાબની વ્યવસ્થા.

(ચાંદની)

એક સંબંધ હતો રંગીન.

 

એક સંબંધ હતો રંગીન.

મારી પાસે મારો પોતાનો એક સંબંધ હતો રંગીન.

આજે પણ એ યાદ કરીને થતો રહું છું ગમગીન.

આંખો મીંચતા એનો ગુલાબી ચહેરો દેખાય છે.

પણ ઉઘાડી આંખે એ જોવા માટે તરસવું પડે છે.

વીતેલા આ સંબંધની યાદ ક્યારેક ઊંઘ ઉડાડી મૂકે છે.

ને ઉડેલી ઊંઘ એની યાદોમાં સવાર સુધી જાગ્યા કરે છે.

સોળમા વરસે પાંગરેલા આ સંબંધનું સપનું હજુ આવ્યા કરે છે.

ને સુરજ ઉગ્યા પછી પણ બે પાંપણની વચ્ચે જાગ્યા કરે છે.

કદાચ એ સંબંધ સાચવી શકાયો હોત એવું લાગ્યા કરે છે.

એ દુઃખની શૂળ મારા દુખતા હૃદયમાં વાગ્યા કરે છે.

મેસેજ- ફોનની રાહ જોવામાં દિવસ પસાર થઇ જાય છે.

પણ લક્ષ્મણરેખાની મર્યાદાના ખ્યાલમાં દર્દ દૂર થઇ જાય છે.

પચાસ વરસ પછી મારો આત્મા આજે પણ ત્યાં જ વસે છે

 જે દેશ અને શહેરમાં એ હસીના મારી કવિતા વાંચી હસે છે.

મોન્ટ્રિઅલમાં હું એને હસતી કલ્પીને ક્યારેક રડી પડું છું.

આંખનાં આંસુ ન દેખાય તે માટે વરસાદમાં નીકળી પડું છું.

(પંકજદાંડી)

ઈશ્વર અલ્લાહ તેરો નામ

 

ઈશ્વર અલ્લાહ તેરો નામ

અમે તો રોજ ગાઈએ છીએ,

ઈશ્વર અલ્લાહ તેરો નામ, સબકો સન્મતિ દે ભગવાન.

તમે પણ ક્યારેક બોલી બતાવો,

ઈશ્વર અલ્લાહ એક હી નામ, મંદિર મસ્જિદ હૈ સમાન.

પછી..

તમે જોશો અલ્લાહને અમારા સાથિયામાં,

અમે જોશું ભગવાનને તમારા તાજિયામાં.

પણ આ શક્ય નથી, કારણ કે

હિન્દુને વાંધો નથી ચાદર ચડાવવા દરગાહ પર,

પણ તમને તો ચીડ છે શબ્દ ‘ભારતમાતા’ પર.

ક્રિકેટમાં તમારે પાકિસ્તાન જીતેગા બોલવું છે.

જાહેર રસ્તા પર નમાજ પઢવું છે.

‘સર તન સે જુદા’ ના નારા લગાવવા છે.

યુનિફોર્મ સિવિલ કોડનો વિરોધ કરવો છે.

ગઝવા-એ-હિન્દનો ટાર્ગેટ ચેઝ કરવો છે.

જો કે આમાં તમારો વાંક નથી.

વાંક તો છે, ગદ્દાર હિન્દુઓનો, જેઓ તમને સપોર્ટ કરે છે.

ગદ્દારીને જેમણે દેશપ્રેમની વ્યાખ્યામાં સમાવી છે.

(પંકજદાંડી)

આસ્તિક નાસ્તિક

 

આસ્તિક નાસ્તિક

આમ તો હું આસ્તિક માણસ છું.

ભગવાન અને પુનર્જન્મમાં પણ વિશ્વાસ ધરાવું છું.

પરંતુ ક્યારેક ક્યારેક મને નાસ્તિકતાનો આફરો ચઢે છે.

નાસ્તિક મનુષ્યને અધાર્મિક ગણવાનું મને પસંદ નથી.

કોણ સારો, સત્યવાદી નાસ્તિક કે અસત્યવાદી આસ્તિક ?

આસ્તિક અને નાસ્તિક બન્નેનાં ઝનૂન

માનવતાને હાનિ પહોચાડનારાં છે.

અપ્રમાણિક રેશનાલીસ્ટ પણ નિંદનીય છે.

તેમને ધ્યાન અને પ્રાણાયમમાં પણ ધર્મ દેખાય છે.

જ્યાં પણ ધર્મ દેખાય તેનો તેઓ વિરોધ કરે છે.

બુધ્ધ અને મહાવીર નિરીશ્વરવાદી હતા.

બુધ્ધની કરુણા અને મહાવીરની અહિંસા જ ઈશ્વર છે.

મને તો ગાંધીમાં, મોદીમાં, ધોનીમાં, શેફાલી વર્મામાં,

શિક્ષકોમાં, લેખકોમાં, સૈનિકોમાં, વૈજ્ઞાનિકોમાં, એન્જીનીયરોમાં,

ડોક્ટરોમાં, નર્સોમાં, સફાઈકર્મીઓમાં, સમાજસેવકોમાં

 શક્તિસ્વરૂપ ભગવાન દેખાય છે.

આથી જ, મને મારા ભગવાન સુધી પહોંચવામાં

કોઈ દલાલની જરૂર જણાતી નથી.

(પંકજદાંડી)

આવશયક અનિષ્ઠ

 

આવશયક અનિષ્ઠ

જ્યાં સુધી ભારતવર્ષમાં સનાતન ધર્મ પ્રત્યે જાગૃતિ ન આવે,

અને ધર્મની રક્ષા માટે નાત-જાત ભૂલીને સૌ સાથે ન આવે,

 ત્યાં સુધી દેશમાં આંધાધુંધી અને કોમી રમખાણો ચાલુ રહેશે.

જેમ સીતાની વરમાળા ઉપર ઉઠે,

અને તેને ધારણ કરવા માટે રામનું શીષ નીચે ઝુકે,

તેને જ ધનુષ્યભંગની સાર્થકતા કહેવાય.

તેમ દેશમાં શિક્ષણનું પ્રમાણ વધે,

અને શિક્ષિત લોકોના અહમને નાથવા માટે

ધર્મનું સાચું અને સારું શિક્ષણ મળે,

 તેને જ ભારતની સાચી સંસ્કૃતિ ગણી શકાય.

જો કે નાત-જાતની એકતા માટે વિધર્મિઓનું હોવું

 એ એક અતિ આવશયક અનિષ્ઠ છે.

અને એ અનિષ્ઠના ડર વિના હિંદુઓમાં એકતા શક્ય જ નથી.

‘મુસ્લિમ મુક્ત ભારત’ જાતિગત એકતા માટે ખતરા રૂપ બની શકે.

(પંકજદાંડી)

 

 

આવતી કાલના ઇન્ડિયામાં

 

આવતી કાલના ઇન્ડિયામાં

આવતી કાલના ઇન્ડિયામાં

રાજ્યો,પક્ષો,ધર્મો અને પંથો વચ્ચે સંબંધ

શત્રુતાભર્યા રહેવાની પુરેપુરી સંભાવના દેખાય છે.

હિંસક ફોલ્ટલાઇન ઇસ્લામ અને હિન્દુત્વ વચ્ચે હશે.

માઓવાદ, નક્ષલવાદ, આંતકવાદ, વિભાજનવાદ,

ભાષાવાદ, જાતિવાદ, કોમવાદ વધુ વકરશે.

પાકિસ્તાન પ્રેરિત, ચીન પ્રેરિત, પશ્ચિમ પ્રેરિત, અમેરિકા પ્રેરિત,

કોંગ્રેસ પ્રેરિત, ભાજપ પ્રેરિત, સપા પ્રેરિત, બસપા પ્રેરિત

ટીએમસી, ડીએમકે, એઆઈડીએમકે, ઉધ્ધવ, શિંદે, પવાર પ્રેરિત

તોફાનો, દેખાવો, આંદોલનો, હુલ્લડો હડતાલ અને બંધ વધશે.

દરેક એવું સમજે છે કે,

તેમના થકી ભારત માતાનું મુખ મલકી ઉઠશે.

પરંતુ ભારતમાતા પાસે

ચોધાર આંસુએ રડવા સિવાય, કશું ય ન બચશે.

(પંકજદાંડી)

આપણે સૌ અપૂર્ણ