સુગંધીદાર ફૂલ

 

સુગંધીદાર ફૂલ

 હવે હું ગુરુકુળમાં હતી તેવી સુગંધીદાર ફૂલ નથી રહી,

પણ જગતના મહાસાગરમાં લાગણી સભર સ્ત્રી બની છું.

હવે સ્વીટ સિક્સટીન વાળો પૂનમનો ચાંદ પણ નથી રહી,

પણ સિક્સટી પછીનો એક નાનકડો તારો બનવા માગું છું.

 

મારાથી  સીધાં ચઢાણ હવે ચઢી શકાતાં નથી ,

છતાં ય વાંકાચૂકા રસ્તે દોડવાની ખ્વાહીશ છે.

આથી જ આ ઉંમરે હું આસમાની ખયાલો નહીં,

પણ મર્યાદાવાળી જમીની હકીકત બનવા માગું છું.

 

હવે મને ઘોંઘાટીયાં મ્યુઝિકની રીધમ નથી જોઈતી,

મારે તો તારી પ્રત્યેક પ્રણય કવિતાની કડી બનવું છે.

તારી કવિતાની આ ચાંદનીને પૂનમનો ચાંદ નથી બનવું,

પણ દાંડી કિનારે ઢળતા સૂરજની આછી લકીર બનવું છે.

 

મારે જળજ્યોતના તીવ્ર વહેણ વાળી નદી નથી બનવું,

પંકમાં ખીલેલા કમળની પાંખડી પરનું જળબિંદુ બનવું છે.

હજુ મારામાં તારી મંઝિલ સુધી પહોંચવાનું ઝનૂન જબરું છે  

અને એટલે જ તારા એ રસ્તાનું જીપીએસ હવે તો શોધવું જ છે.

(પંકજદાંડી)