મારા ક્લાસમાં
ગુરુજીએ પ્રશ્ન પૂછ્યો;
ચંદ્રથી
સુંદર કોણ છે ?
કોઈએ
કહ્યું ગુલાબ, તો
કોઈને કમળ દેખાયું.
કોકને હંસ, તો કોકને સુવર્ણમૃગ લાગ્યું.
પણ હું કશું ન બોલ્યો.
એક કન્યાનો ગુસ્સો સાતમા આસમાને પહોંચ્યો
એણે ગુસ્સામાં વાળથી
પોતાનો જ ચહેરો અડધો ઢાંકી દીધો
મેં પહેલે ઈશારે એને સમજાવ્યું:
તારા વાળની ઝુલ્ફોને આમ જ રહેવા દેજે.
બીજા ઈશારે ગુરુજીને એ તરફ દોર્યા.
પછી શું ?
ગુરુજી પણ ગોથું ખાઈ ગયા.
અને હું એટલું જ બોલ્યોઃ
‘ચંદ્ર’ અને
તે પણ વાદળોમાં છુપાયેલો જ
વધુ
હસીન દેખાય છે.
(પંકજદાંડી)
No comments:
Post a Comment