કવિતાની સાંજ
તું મારી કવિતાની એક એવી સાંજ છે,
જેમ જેમ ઢળતી જાય છે,
તેમ તેમ ખીલતી જાય છે.
જેમ જેમ ખીલતી જાય છે,
તેમ તેમ નશીલી બનતી જાય છે.
જેમ જેમ નશો વધતો જાય છે ,
તેમ તેમ ચાહત પણ વધતી જાય છે.
ચાહત વધે છે, આથી ઇંતજાર પણ વધે છે.
ઇંતજાર અકળાવનારો હોય છે.
આ અકળામણ એ જ પ્રેમની અનુભતી છે.
જે નથી મળ્યું એને પામવાની ઝંખના છે,
આ ઝંખનાનાં પરિણામ ઉઝરડા છે.
એ ઉઝરડા જેમ વધુ પડે એમ વધુ મઝા આવે છે.
મને તું નથી મળી એ કિસ્મતની વાત છે,
પણ તને ચાહતા રહેવું એને મેં બનાવી મારી કવિતાની બાબત છે.
(પંકજદાંડી)
No comments:
Post a Comment