અમે મોન્ટ્રીઅલના રહેવાસી

થા તુમસે પ્યાર કિતના

થા તુમસે પ્યાર કિતના યે હમ નહીં જાનતે

મગર જી રહે હૈ તુમ્હારે બીના (૨)

થા તુમસે પ્યાર.......

દેખ જિંદગીકા ગમ ઉઠાયા મૈને

પૂછ જીંદગી બિતાયી કૈસે મૈને

દિન ભી યહાં તો લગે બરસ કે દોસ્ત

તેરા ઈન્તેજાર કિતના યે હમ નહિ કહતે દોસ્ત

થા તુમસે પ્યાર.......

તું કોઈ ઔર સે હૈ યે દેખકે જલતા નહિ મૈં

મગર બડી મુશ્કિલ સે સંભલતા હું મૈં

કિતની બાર યાદ કરતા હું તુમ્હે ક્યા પતા

એ દિલ કિતના બેકરાર હૈ તુમ્હે ક્યા પતા

મગર જી રહે હૈ તુમ્હારે બીના (૨)

થા તુમસે પ્યાર કિતના યે હમ નહીં જાનતે

મગર જી રહે હૈ તુમ્હારે બીના

લાલ, પીળી ને લીલી ધજા

લાલ, પીળી ને લીલી ધજા ફરકતી રહે છે,

શેતાન બાબાઓ મરકતા રહે છે.

આશ્રમોમાં ગોરખધંધા થતા રહે છે .

રોજ રોજ નવાં કારસ્તાન કરાતાં રહે છે,

શ્રદ્ધા પર અંધશ્રદ્ધા હાવી થઇ જાય છે,

ખમ્મા કરો બાપલા.....

હવે તો ખુદ ભગવાન પણ શરમાય જાય છે.

યાર તેરા નામ બડા પ્યારા,

મૈં થા ગયા મારા, દેખ તુઝે રે.

ઉસ પર રૂપ તેરા સાદા,

લવ હુઆ જ્યાદા, જ્યાદા જ્યાદા રે.

જી કરતા થા, પાંવ મેં તેરે પાયલિયાં પહના દું.

કાલે લંબે બાલોં કો મેં ફૂલોં કા ગહના દું .

યહી કુછ લવ કો જતાને કો,

આયા થા વો મુઝકો, ખયાલ ઐસા રે.

રંગબેરંગી ફૂલ ખીલે થે તું થી ફૂલો જૈસી,

દેખ લિયા એક બાર તુઝે જો,

ભુલુંગા ફિર કૈસે.

સદા હંસતા તેરા ચેહરા,

દિલ થા બડા ગહેરા,

ખયાલ ઐસા રે.

છોટા હું યે,

માનકે મૈને

દિલ નહિ ખોલા થા,

તુજસે મેરા, જુડ ગયા થા,

કુછ એક પલ કા નાતા.

અપની ધૂન મેં મગન ડોલા,

મૈં યહાં બોલા, દિલકી જુબાં રે.

(પંકજદાંડી)

મેરી પ્યારી રાધા

મેરી પ્યારી રાધા રાની કબ આયેગી તૂ ?

ભરકે છાછ વાલી ગગરી કબ લાયેગી તૂ ?

બીત જાયે સારી રાત કબ આયેગી તૂ ?

ચલી આ, તૂ ચલી આ

ગોકુલ કી ગલીયાં, બન કી કલિયાં

તેરી મેરી સહેલિયાં, પૂછ રહી હૈ

રાસ પનઘટ પે કિસ દિન ખેલેગી તૂ ?

ચૂપકે સે દૌડ કે, નીચે કદંબ કે

ચોરી ચોરી મિલકે ચૈન ના આયે

ઔર કબ તક હંસી છુપાયેગી તૂ

ક્યા હૈ ભરોસા, કાન્હા કે દિલકા

કબ મીરાં પે આ ભી જાયે

આ ગયા તો બહોત પછતાયેગી તૂ

આપણો સબંધ કેમ છે ખાસ

દોસ્તો પણ જાણે છે આપણો સબંધ કેમ છે ખાસ,

દૂર રહીએ એકમેકથી છતાં છીએ પાસ.

દોસ્તીના સિગ્નલ એટલા સ્ટ્રોંગ છે ડિયર,

કરીએ છીએ નશો, પીધા વિના બિયર.

આથીજ તો, મારી પોષ્ટ વાંચીને.....

દર્દ તને ત્યાં ટોરોન્ટો માં થાય છે

ને તેનો અહેસાસ મને અહીં મોન્ટ્રીઅલમાં .