પપ્પા
મોન્ટ્રિઅલની
કડકડતી ઠંડીમાં દાંડીની યાદ સતાવે છે,
કોરોનાના કહેર
વચ્ચે પપ્પા આપની ઘણી યાદ આવે છે.
અઢારમી જાન્યુઆરી
તમને ખોવાનો ગમ લઈને આવે છે,
પાયલની મેરેજ
એનીવર્સરી એ ગમગીની છોડાવતી રહે છે.
આખો દિવસ પાયલ-વિશાલને
વીશ કરવામાં વહી જાય છે.
કેટલુંય રોકુ છું
હૃદયને પણ આંખ ભીની થઇ ને જ રહે છે.
હવે તો ક્યારેક
આપણા મતભેદોની યાદ આવતી કહાણી છે,
સ્કૂટરની
બેકસીટથી મળેલી સોનેરી સલાહની સલામી છે.
છેલ્લાં સત્તાવીસ
વરસથી રોજ રોજ એક જ અર્ચના છે,
તમારા આત્માની શાંતિ માટે હૃદયપૂર્વકની
પ્રાર્થના છે.
(પંકજદાંડી)
No comments:
Post a Comment